معرفی بیمرغ
روستای بیمرغ مرکز دهستان پسکلوت گناباد است و در 28 کیلومتری مرکز شهرستان واقع شده است.با قدمتی بیش از ۲۰۰۰ سال ،دارای سابقه بس کهن و سرگذشتی طولانی است .روستای بیمرغ از اطراف با روستاهای روشناوند .نوده پشنگ .اروک . شوراب همجوار است .بیشتر اب و اراضی آن موقفه استان قدس رضوی (ع) است . و به 14 سهم منقسم میشود که یکی ملکی و بقیه وقف است ، و در بیمرغ سایر دهاتی که همجوار بیمرغ هستند اب و اراضی ملکی غالبا با هم خریدو فروش یا وقف میشدند .بر خلاف جلگه گناباد که آب و اراضی آن جداگانه معامله میشود .عده نفوس بیمرغ هم اکنون در حدود 1500 نفر می باشند چون خود بیمرغ ملک ندارد غالبا در مزارع و دهات اطراف مختصر ملکی برای خود تهیه کرده اند و خودشان زراعت میکنند یا زارع دارند.از مهر قنات تا خود آبادی تقریبا یک فرسخ و نیم فاصله است از این رو مقدار زیادی از اب تا موقع رسیدن به زراعت مخصوصا در تابستان جذب زمین می شود (هم اکنون قنات بیمرغ خشک شده و مردم درصدد بازسازی ان هستند) در چند سال گذشته تقریبا 30 سال قبل آقای حاج ابوالحسن کریمی مستاجر انجا طبق اجازه اداره استانه قدس رضوی مجرایی در زیر زمین احداث نمود و مانند قنات به حفر چا ههایی پرداخت که نزدک روستای بیمرغ ظاهر می شود .و مجرای آن را از زیر قرار داده اند .که اراضی زیادتری را مشروب کند (با ذکر این نکته به که به علت کمبودشدید اب قنات در سالهای اخیر چاهی در نزدیکی بیمرغ برای جبران اب احداث شده است )در کنار جوی آب چند تا درخت نشانده بودند ، ولی به طور کلی نه خود آبادی و نه مجرای قنات درختان زیادی ندارد فقط چند درخت در در انجا وجود دارد و چون بیشتر آن وقف است مستاجرین درصدد احداٍث باغات نیستند.
در بیمرغ مزاری است که معروف است آرامگاه امامزاده احمد فرزند موسی بن جعفر (ع) است که تاریخ بنای اولیه آن معلوم نیست و لی سنگ قبری در آنجا موجود است که مربوط به یکی از مدفونین آنجا به نام میر ابوالقاسم جاندار خفاجه ای است و تاریخ آن 1053 می باشد که معلوم میشود در آن تاریخ که مقارن با دوره صفویه بود بنایی در انجا وجود داشته است و مرحوم حاج حسنعلی بیک انجا را تعمیر نموده و این اشعار در بالای درب ورودر طرف خانمها رو سنگی نوشته شده است :
به روزگار شهنشاه دین پناه موید که هست ناصر الدین خدا و ملت احمد
سلالته الحاج حاجی حسنعلی است که باشد خجسته نائب فرخنده بلوک گنابد
بجست زائر بیت الحرام کسب از آن پس گماشت همت مردانه را بخیر مجدد
چو بود منهدم ازاقتضای گردش گیتی به بویمرغ مزار امامزاده سلطان احمد
برادر شه مسموم مقتدای خراسان زنسل موسی کاظم زآل پاک محمد
به نیکویی تعمیر کرد و داد بلندی که نام نیک بماند از او به دهر موبد
به دستیاری پیر خردبه کلک هنرور حبیب از پی تاریخ سال کرد رقمزد
چو هست درغرفات بهشت مسکن بانی بدیهه از پی تاریخ سال( غرفه) برآمد
در سالهای گذسته ضریحی آهنی از طرف حاج ابوالحسن کریمی مستاجر انجا تهیه و اهدا گردیده بود که تا سال 1380 نصب بود و حالا با همت مردم بیمرغ ضریحی دیگری در مرقد این بزرگوار نصب شده (جا داره به نیابت از طرف مردم بیمرغ ازکمک مالی مردم نوده پشنگ هم به خاطر نصب این ضریح متبرک تشکر کنم )مردم بیمرغ و اطراف آن بدان مزار اعتقاد کامل دارند و نذرهایی برای آنجا می نمایند و روضه خوانی برای آن می نمایند .
مزارعی هم در اطراف بیمرغ می باشد که از توابع آن است و زارعین آنها از اهالی بیمرغ هستند ، مانند مزرعه اروک و اسو و کلاته علی نور البته اروک واسو چندین سال است که به عنوان روستا تلقی میشوند .
برای دیدن همه مطالب وبلاگ روی صحفه نخست کلیک کنید :صحفه نخست
|
+| نوشته شده توسط
حسن غلامی در پنجشنبه 9 خرداد1387
|